ถึงแม้ว่าวิทยุกระจายเสียงจะเข้ามาสู่รัฐไทยตั้งแต่สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์แล้ว แต่กลับกลายเป็นเครื่องมีสำคัญที่คณะราษฎรใช้ในการบริหารจัดการประเทศ ดังจะเห็นได้ว่า นับตั้งแต่วันก่อการปฏิวัติ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 คณะราษฎรได้ใช้วิทยุกระจายเสียงเป็นเครื่องมือในการกระจายข้อมูลข่าวสารไปยังประชาชนอย่างกว้างขวางและรวดเร็ว อีกทั้งยังปรากฏต่อมาว่า คณะราษฎรใช้วิทยุกระจายเสียงเป็นเครื่องมือทางการเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเผยแพร่แนวคิดเรื่อง “ชาติ” และ “รัฐธรรมนูญ” รวมถึงมีการก่อตั้งคณะกรรมการควบคุมกิจการกระจายเสียง ก่อนที่จะโอนให้ไปอยู่ในการดูแลของกรมโฆษณาการใน พ.ศ. 2483 เพื่อควบคุมกิจการวิทยุกระจายเสียงอย่างเข้มงวด ความพยายามในการปกครองประเทศด้วยวิทยุกระจายเสียง ทำให้รัฐบาลพยายามขยายกำลังส่งสัญญาณวิทยุให้กว้างไกลยิ่งขึ้น และส่งเสริมให้ประชาชนมีเครื่องรับวิทยุส่วนบุคคลอย่างแพร่หลาย แต่ก็ต้องประสบปัญหาทางเทคนิคบางประการ เช่น กำลังส่งคลื่นวิทยุที่ไม่ครอบคลุมทุกพื้นที่ทั่วประเทศ ปัญหาด้านงบประมาณในการดำเนินรายการ และราคาของเครื่องวิทยุที่ค่อนข้างสูง ทำให้ในบางครั้งการกระจายข่าวสารของรัฐบาลไม่สามารถเป็นไปอย่างทั่วถึง วิทยุกระจายเสียงมีบทบาทสำคัญอีกครั้งในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เพราะนอกจากจะถูกใช้เพื่อกระจายข่าวสารและแจ้งเตือนในยามสงครามแล้ว ยังถูกใช้เพื่อการโฆษณาชวนเชื่อและสงครามจิตวิทยา เพื่อปลุกขวัญกำลังใจคนในชาติและการตอบโต้ข่าวสารจากศัตรูต่างชาติอีกด้วย