สำรับผัก(ไม่)ลับ “การประกอบอาหาร” เป็นคำที่มาจากการรวมกันของคำว่า “การประกอบ” กับคำว่า “อาหาร” แปลอย่างตรงไปตรงมาจะหมายถึงการนำเอาสิ่งละอันพันละน้อยมาประกอบเข้าด้วยกัน กระทั่งกลายเป็นอาหารรสโอชาให้ผู้คนได้ลิ้มลอง แต่หากมองให้ลึกลงไปในสิ่งที่แฝงอยู่ในการประกอบอาหาร อาจไม่ใช่เพียงการนำเอาวัตถุดิบมาผสานกันเข้าเท่านั้น หากเป็นการหลอมรวมความคิดและความรู้ทางวัฒนธรรมที่ส่งผ่านและปรับเปลี่ยนกันมารุ่นต่อรุ่น ก่อนที่จะก่อเกิดเป็นอาหารจานหนึ่งซึ่งให้ความอิ่มเอมทั้งแก่ท้องและต่อใจของคนรุ่นแล้วรุ่นเล่า ทว่า ขณะที่องค์ความรู้ทางด้านอาหารไทยได้ถูกสืบต่อกันมาอย่างเป็นล่ำเป็นสัน พื้นที่ของภูมิปัญญาอาหารพื้นบ้านกลับลดน้อยถอยลงไป จนค่อยๆ เลือนหายไปจากสารบบการรับรู้ของคนทั่วไป ทั้งที่ในความเป็นจริง ยังมีความรู้เรื่องกรรมวิธีประกอบอาหาร รวมถึง “วัตถุดิบ” ในท้องถิ่นอีกมาก ที่รอคอยให้เราเข้าไปขุดค้นและทดลอง เพื่อเสาะหารสชาติอันโอชาที่หาไม่ได้จากสำรับกับข้าวไทยในปัจจุบัน